การลดความพรุนในมอตาร์ซ่อมแซม

มอตาร์ซ่อมแซมเสื่อมจากภายใน น้ำพาคลอไรด์และซัลเฟตเข้าไปในรูพรุน น้ำค้างแข็งขยายตัว และในที่สุดผิวก็หลุดออก

ความพรุนมาจากไหน

มีสองแหล่งหลัก ได้แก่ น้ำที่เติมเกินกว่าที่ซีเมนต์ต้องการ และอากาศที่ถูกพาเข้าไประหว่างการผสม ทั้งสองอย่างทิ้งโพรงไว้เมื่อมอตาร์แข็งตัว

แหล่งที่สามคือการอัดแน่น มอตาร์ที่วางโดยไม่ได้อัดแน่นอย่างถูกวิธีจะยังมีโพรงขนาดใหญ่ที่สารผสมใดก็ปิดให้ภายหลังไม่ได้

การทำให้ส่วนผสมแน่นขึ้น

ปัจจัยที่ควบคุมได้แน่นอนคืออัตราส่วนน้ำต่อตัวประสาน พอลิเมอร์ชนิดลดฟอง และวัสดุตัวเติมที่คัดขนาดดี ปริมาณการใช้จะช่วยได้ก็ต่อเมื่อควบคุมสามข้อนี้ได้แล้ว

ผงชนิดลดฟองช่วยลดอากาศที่ถูกกักไว้ ซึ่งเป็นเหตุผลที่เกรดดูดซึมน้ำต่ำมักเป็นเกรดลดฟองด้วย การเพิ่มผงมาตรฐานในปริมาณมากขึ้นช่วยเพิ่มกำลังแต่ไม่ได้ปิดโพรง

การทดสอบความพรุนทางอ้อม

การดูดซึมน้ำและการดูดซึมผ่านรูเล็กคือการทดสอบที่ใช้ได้จริง ทั้งรวดเร็ว ตอบสนองต่อการเปลี่ยนแปลงสูตร และสอดคล้องกับสิ่งที่เกิดขึ้นบนผนังจริง

สำหรับระบบซ่อมแซม ควรทดสอบทั้งชุด: พื้นผิวรองรับ น้ำปูนยึดเกาะ และมอตาร์ซ่อมแซม มอตาร์เนื้อแน่นที่อยู่บนน้ำปูนพรุนยังรับน้ำที่รอยต่ออยู่ดี