สไตรีน-อะคริลิกเทียบกับ VAE ในงานซ่อม

ผงสไตรีน-อะคริลิกและผง VAE ต่างก็ทำมอตาร์ซ่อมแซมที่ดีได้ในวันแรก ความต่างอยู่ที่สิ่งที่เกิดขึ้นในปีที่ห้า

ความทนด่าง

หมู่อะซีเตตในพอลิเมอร์ VAE ไวต่อการไฮโดรไลซิสในสภาวะด่าง ในชั้นกาวปูบาง ๆ เรื่องนี้ไม่สำคัญมากนัก แต่ในมอตาร์ซ่อมแซมที่เทประกบกับคอนกรีตกลับสำคัญมาก

เคมีสไตรีน-อะคริลิกต้านทานการไฮโดรไลซิสนั้น จึงถูกใช้ในระบบงานซ่อม งานกันซึม และงานภายนอกที่มอตาร์ยังคงเป็นด่างและเปียกอยู่

ความยืดหยุ่นและการยึดเกาะ

ทั้งสองเคมีคิดสูตรให้ยืดหยุ่นได้ แต่เกรดสไตรีน-อะคริลิกมักให้การยึดเกาะเปียกบนพื้นผิวเนื้อแน่นอย่างคอนกรีตเดิมได้สูงกว่า

เกรด VAE ยังคุ้มค่ากว่าในงานที่มอตาร์อยู่ในที่กำบัง แห้ง และอายุการใช้งานสั้น หรือในงานที่ต้นทุนต่อตันเป็นตัวกำหนดสเปก

การตัดสินใจเลือก

ถามว่างานซ่อมจะเผชิญอะไรในอีกห้าปี: เปียกสลับแห้ง เกลือละลายน้ำแข็ง การเคลื่อนตัวจากความร้อน หรือไม่มีอะไรเลย คำตอบจะชี้ไปที่เคมีที่ควรใช้

แล้วตรวจสอบมาตรฐานที่ผลิตภัณฑ์ต้องผ่าน สเปกงานซ่อมบางฉบับกำหนดกำลังยึดเกาะขั้นต่ำหลังผ่านการแช่แข็งและละลาย ซึ่งเป็นการทดสอบที่เผยให้เห็นความต่างของเคมีโดยตรง